Słownik polsko-teutoński

W tym dziale Królowa porusza wszelkie sprawy począwszy od tych najmniejszych a na najważniejszych skończywszy. Tu też Królowa udziela audiencji.
Locked
User avatar
Vladimir
Posts: 4393
Joined: 5 Dec 2010, o 11:10
Location: Teutonia

Słownik polsko-teutoński

Post by Vladimir »

SŁOWNIK POLSKO- TEUTOŃSKI
ÚR POLNIŠ- TEUTONIŠ ŠPRAKBOK


Konsylium Języka Teutońskiego oddaje do dyspozycji użytkowników "Słownik polsko- teutoński", który zawiera wszystkie dotąd zebrane słowa i aktualizowany jest na bieżąco. Dodatkowo poniżej przedstawiony ogólny, krótki zarys wymowy w oparciu o Międzynarodowy Alfabet Fonetyczny.

Wyjaśnienie skrótów i przypisów przy hasłach polskich:

[ż] - rodzaj żeński
[m] - rodzaj męski
[n] - rodzaj nijaki
[l.mn.] - liczba mnoga

Wyjaśnienie skrótów i przypisów przy hasłach teutońskich:

[úre] - rodzaj żeński
[úr] - rodzaj męski
[l.mn. - en] lub [l.mn. -n] - liczba mnoga i jej końcówka*
[deklinacja I] lub {deklinacja II] - rodzaj deklinacji rzeczownika

* trzeba pamiętać, że rodzajnikiem liczby mnogiej w mianowniku jest zawsze [úren].


Zasady korzystania ze słownika:

Wchodząc na stronę słownika możemy wybrać jeden z sześciu modułów wyszukiwania:
1. polsko- teutoński
2. polsko- baridajski
3. teutońsko- polski
4. baridajsko- polski
5. teutońsko- baridajski
6. baridajsko- teutoński.

Wpisując w pole wyszukiwania znak %, ukaże się nam cały zasób słownika w danym module. Wpisując na przykład D% lub d% ukażą się nam wszystkie słowa zaczynające się na literę D w danym module.

Wchodząc na stronę słownika z poniższego odnośnika, użytkownik zostanie przekierowany na moduł zawierający zasób słownictwa w module słownika polsko- teutońskiego. W każdej chwili można zmienić moduł.

Ogóle zasady wymowy:

Każdy z trzech dyftongów staramy się wymawiać, jak jednolite samogłoski:
ú [ʊɪ] - usta jak przy wymowie 'u', lecz wymawiamy 'i'
á [aɪ] - usta jak przy wymowie 'a', lecz wymawiamy 'i'
ó [ɔɪ] - usta jak przy wymowie 'o', lecz wymawiamy 'i'

Przy ogólnej wymowie samogłosek staramy się utworzyć w jamie ustnej większą przestrzeń rezonansową niż przy wymowie samogłosek polskich.

Dodatkowo:
Samogłoskę 'e' wymawiamy na końcach wyrazów jako [ə], nie jest to dźwięk polskiego 'e', lecz bardziej zbliżony do 'y'.

Przy wymowie spółgłosek większość zachowuje się w taki sam sposób, jak w języku polskim. oprócz 'h' oraz 'r'.
Spółgłoskę 'r' wmawiać możemy na dwa sposoby:

[ʁ] - jest to 'r' języczkowe, nie wymawiamy go tak, jak w języku polskim, czyli na przodzie języka, lecz staramy się wydobyć wibracje z tyłu. Ten rodzaj dźwięku występuje w rdzeniach słów.
[ɐ] - jest to de facto samogłoska, oznaczająca rozluźnienie mięśni podczas artykulacji. Występuje na końcach wyrazów, bądź prefiksów typu ver-, er-, tser-. Wymową przypomina dźwięk pomiędzy 'a' oraz 'e'. Dopuszcza się wymowę niedokończonego 'a'.

Spółgłoskę 'h' również możemy wymawiać na dwa sposoby:

[x] - jest to 'h' podobne do polskiego, występuje po samogłoskach: a, u, o
[ç] - język bardziej przylega do podniebienia niż jest to w przypadku [x]. Puszczony prąd powietrza w taki układzie język- podniebienie daje dźwięk [ç], występuje po samogłoskach: i, e

š [ʃ] - jak polskie 'sz'

SŁOWNIK POLSKO- TEUTOŃSKI / ÚR POLNIŠ- TEUTONIŠ ŠPRAKBOK

W załączniku poniżej znajduje się opis gramatyki języka teutońskiego oraz podręcznik do samodzielnej nauki.


Wszelkie prośby, uwagi oraz komentarze proszę przesyłać Pocztą Konną do Lorda Lingwisty


Zatwierdzone i zaktualizowane dn. 22 maja A.D. 2015
/-/ Vladimir Ivanovitsš ik Lihtenštán
Lord Lingwista
Attachments
Podręcznik.doc
Podręcznik
(533.5 KiB) Downloaded 92 times
Język teutoński.pdf
Úre teutoniše Šprake
(144.4 KiB) Downloaded 104 times
Locked

Return to “Zamek Królewski [Úr Kongburg]”