Podstawowe środki rażenia współczesnych wojsk

Moderator: Książęca Żandarmeria Wojskowa

Awatar użytkownika
Simon Liberi
Posty: 1645
Rejestracja: 11 cze 2009, o 12:32
Gadu-Gadu: 0
Lokalizacja: Grodzisk

Podstawowe środki rażenia współczesnych wojsk

Post autor: Simon Liberi » 20 sty 2013, o 17:09

Broń to wszelkie środki i przedmioty służące do prowadzenia walki, zarowno w ataku, jak i w obronie, przeznaczone do niszczenia ludzi, sprzętu oraz umocnień po stronie nieprzyjaciela. Kryterium podziału współczesnych środków rażenia jest pochodzenie i charakter ich siły niszczącej.

Obrazek


Broń konwencjonalna


Historycznie broń konwencjonalną, niekiedy zwaną klasyczną, dzieli się na ochronną, czyli tarcze, hełm, zbroje, oraz zaczepną. Tę z kolei dzielimy na broń białą i palną.

Broń biała współcześnie powoli zanika. Stosowana jest najczęściej jako uzupełnienie broni strzeleckiej w postaci bagnetów do walki wręcz. Podczas uroczystości i parad wojskowych broń biała stanowi element umundurowania galowego. Na wyposażeniu wielu jednostek — zwłaszcza specjalnych — znajdują się noże specjalne, niekiedy nawet kusze (oficjalnie będące bronią nielegalną).

Obrazek

Broń palna, w tym broń bojowa, sportowa, gazowa, alarmowa i sygnałowa jest powszechnie stosowana przez wszystkie rodzaje wojsk. To podstwowe uzbrojenie każdego żołnierza, a także pojazdów opancerzonych, samolotów i śmigłowców bojowych oraz okrętów wojennych. Bronią palną nazywamy środki walki, które wykorzystują do miotania pocisku proces szybkiego spalania ładunków prochowych.

Obrazek

Proch został wynaleziony w Chinach jeszcze przed Chrystusem. Do Europy wynalazek ten trafił jednak dopiero w XIII wieku. W Polsce pierwsze wzmianki o stosowaniu prochu znajdują się w Statucie wiślickim wydanym przez Kazimierza Wielkiego w 1347 roku. W bitwie pod Grunwaldem obie walczące strony stosowały broń palną.

Do broni palnej zaliczamy broń strzelecką, czyli broń palną o kalibrze do 20 mm. Jest ona przeznaczona do niszczenia siły żywej i środków ogniowych oraz lekko opancerzonych pojazdów. Do broni strzeleckiej indywidualnej, obsługiwanej przez pojedynczego żołnierza zaliczamy pistolety i rewolwery, które rażą nieprzyjaciela ogniem skutecznym na odległość ok. 50 m. Podstawowym uzbrojeniem pojedynczego żołnierza są także pistolety maszynowe i karabinki automatyczne. Ich ogień skuteczny sięga 500 m. Bronią strzelecką zespołową (obsługiwaną przez przynajmniej dwóch żołnierzy) są granatniki, ręczne i ciężkie karabiny maszynowe, będące między innymi uzbrojeniem drużyny piechoty, oraz wysokokalibrowe karabiny maszynowe, które mogą stanowić uzbrojenie pojazdów opancerzonych, samolotów, śmigłowców bojowych oraz okrętów wojennych. Zasięg skutecznego ognia wynosi u nich 1300-2000 m.

Broń artyleryjska to broń palna o kalibrze ponad 20 mm. Współcześnie, mimo upowszechniania się broni rakietowej, dużą siłe ognia, znaczny zasięg i celność artylerii powszechnie wykorzystuje się do niszczenia celów naziemnych, takich jak środki ogniowe nieprzyjaciela i umocnienia obronne. Artyleria służy również do niszczenia okrętów nawodnych oraz środków napadu powietrznego. Działa dzielą się na moździerze i haubice o stromym torze lotu pocisku (służące do niszczenia celów ukrytych) oraz armaty o płaskim torze lotu pocisku (przeznaczone głównie do niszczenia pojazdów opancerzonych). Powszechnie stosowane w wojskach lądowych są również działa samobieżne oraz pojazdy opancerzone uzbrojone w broń artyleryjską. Artyleria stanowi także wyposażenie okrętów oraz samolotów i śmigłowców bojowych.

Obrazek

Oprócz broni białej i palnej, do konwencjonalnych środków rażenia należą także granaty ręczne, miny, torpedy i i bomby lotnicze.

Granaty ręczne po raz pierwszy pojawiły się w XV wieku. W XVII wieku tworzono nawet specjalne oddziały grenadierów uzbrojonych w tę broń. Współcześnie granaty dzielą się na: zaczepne, obronne, przeciwpancerne i zapalające.

Obrazek

Do broni konwencjonalnej zalicza się również miny. Ich pierwowzorem były stosowane w XII wieku w Chinach tzw. pioruny ziemne. Od XV wieku wykorzystywano miny do wysadzania umocnień. Obecnie miny stosują wojska lądowe (miny przeciwpiechotne i przeciwpancerne). Szczególnie niebezpieczne dla ludności cywilnej są miny przeciwpiechotne. Zakłada się je w ogromych ilościach i jeszcze długo po zakończeniu działań wojennych można się na nie natknąć. W marynarce wojennej wykorzystuje sie różnego rodzaju miny morskie. Po raz pierwszy zastosowano je w wojnie turecko-rosyjskiej (1877-1878).

Podczas wspomnianej wojny pojawiły się również pierwsze torpedy — pociski pywajće mające własny napęd, początkowo parowy, później na spręzone powietrze lub elektryczny, służące do niszczenia obiektów pływających. Współczesne torpedy mogą być uzbrojone w głowice jądrowe.

Pierwsze bomby lotnicze pojawiły się w latach 1911-1912 podczas wojny trypolitańskiej. Początkowo wykorzystywano zwykłe granaty ręczne. Obecnie stosuje się bomby burzące, odłamkowe (kulkowe i szpilkowe, powodujące bardzo groźne i trudne w leczeniu rany), zapalające, a także bomby o charakterze pomocniczym — oświetleniowe czy propagamdowe, zawierające ulotki. Bomby lotnicze mogą również służyć do przenoszenia broni masowego rażenia.

Obrazek
Markiz Simon Peter Liberi h. Omerta
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi

Zablokowany

Wróć do „Szkolenie Unitarne”