Struktura Książęcych Sił Zbrojnych

Moderator: Książęca Żandarmeria Wojskowa

Awatar użytkownika
Simon Liberi
Posty: 1645
Rejestracja: 11 cze 2009, o 12:32
Gadu-Gadu: 0
Lokalizacja: Grodzisk

Struktura Książęcych Sił Zbrojnych

Post autor: Simon Liberi » 20 sty 2013, o 18:10

Naczelny Dowódca JKM Piotr II Grzegorz

Hetman Wielki gen.Korony Mariusz diuk Magnuszewski

Sztab Generalny KSZ

Zastepca Hetmana Wielkiego (gen. bryg. Piotr Mikołaj)
Administracja KSZ (ppor. Jack von Hornik)
Wojskowa Komenda Uzupełnień ( kpr. Paulus Buddus)
Żandarmeria Wojskowa (ppor. Tomasz Jener Barbescu-Liberi) (zob art. 7. dekretu)


Książęce Wojska Lądowe(ppor. Teodozjusz Azoramath-Arped)

Książęce Siły Powietrzne (ppłk pil. Tomasz Ku)

Książęca Marynarka Wojenna (kmdr Michael von Lichtenstein)

Obrazek
Markiz Simon Peter Liberi h. Omerta
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi

Awatar użytkownika
Simon Liberi
Posty: 1645
Rejestracja: 11 cze 2009, o 12:32
Gadu-Gadu: 0
Lokalizacja: Grodzisk

Podstawowe informacje

Post autor: Simon Liberi » 20 sty 2013, o 18:16

PODSTAWOWE INFORMACJE


Książęce Siły Zbrojne (KSZ) są jedynymi siłami zbrojnymi Księstwa Sarmacji, funkcjonującymi na podstawie Dekretu z mocą ustawy o Książęcych Siłach Zbrojnych. Szczegóły, w tym zasady powoływania do służby i jej przebiegu, obowiązki żołnierzy, umundurowanie, regulaminy, itd. określają artykuły hetmańskie czyli rozporządzenia Hetmana Wielkiego. Stanowią one wewnętrzne prawo KSZ i każdy żołnierz zobowiązany jest do ich bezwzględnego przestrzegania.

Naczelnym dowódcą i zwierzchnikiem KSZ jest Książę Sarmacji. Od niego zależą kierunki rozwoju KSZ oraz doktryna wojenna. Hetman Wielki jest najwyższym pod względem funkcji żołnierzem w czynnej służbie, pełni bezpośrednie zwierzchnictwo nad wojskiem i reprezentuje je na zewnątrz. Do jego zadań należy kierowanie całokształtem działalności i większość wewnętrznych spraw sił zbrojnych, takich jak kwestie kadrowe. Jest on również doradcą Księcia do spraw militarnych i swoją opinią wpływa na jego decyzje dotyczące KSZ. Wszyscy pozostający w czynnej służbie żołnierze mają obowiązek wypełniać rozkazy Hetmana pod groźbą odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Istnieją trzy podstawowe rodzaje wojsk, posiadające odrębne stopnie wojskowe i osobne dowództwo:


Służby podległe bezpośrednio Hetmanowi Wielkiemu:

  • Administracja Wojskowa — zajmuje się realizowaniem polityki kadrowej Hetmana Wielkiego, zajmuje się również sprawami administracyjnymi takimi jak: rekrutacja do KSZ, wypłata żołdu, prowadzenie książeczek wojskowych.
  • Książęca Żandarmeria Wojskowa — wewnętrzna wojskowa służba porządkowa, działa w interesie bezpieczeństwa, zapewnia przestrzeganie dyscypliny i regulaminów, zwalcza zjawiska kryminalne wśród żołnierzy, a także stanowi prokuraturę wojskową.

W skład Książęcych Sił Zbrojnych wchodzą wyłącznie żołnierze pełniący służbę zawodową, przy czym uposażenie określa Hetman w drodze rozporządzenia. Wysokość zasadniczego uposażenia waha się, w zależności od stopnia wojskowego, od 2720 (szeregowy) do 9600 (Marszałek) Lt. Oprócz tego istnieją dodatki za pełnienie określonych funkcji i okolicznościowe. Stosowne tabele znajdują się w załącznikach do Artykułów Hetmańskich nr 18.

Dowództwo


Naczelnym Dowódcą Książęcych Sił Zbrojnych jest Jego Książęca Mość Piotr II Grzegorz. Jego rozkazy wykonuje Hetman Wielki, generał Korony Mariusz diuk Magnuszewski. Poszczególnymi rodzajami sił zbrojnych dowodzą komandor porucznik Michael von Lichtenstein (Książęca Marynarka Wojenna), podpułkownik Emanuel Śmigło (Książęce Wojska Lądowe) oraz podpułkownik pilot Tomasz Ku (Książęce Siły Powietrzne).

Historia Książęcych Sił Zbrojnych


Już u zarania dziejów Księstwa Sarmacji ważne w nich miejsce zajmowały Książęce Siły Zbrojne. Będąca w powijakach historiografia sarmacka jako pierwszą datę związaną z powstaniem sił zbrojnych podaje 2 lipca 2002 roku, kiedy to Sejm wyraził zgodę na powołanie Michała baroneta Ł. na urząd Hetmana Wielkiego — dowódcy Sił Zbrojnych Księstwa Sarmacji. 26 lipca 2002 r. nadano pierwsze stopnie wojskowe. Hetman, Michał baronet Ł., otrzymał stopień generała.

Kolejne odnalezione źródła dotyczące Książęcych Sił Zbrojnych pochodzą dopiero z 2005 roku. W kwietniu tego roku nowy już Hetman, generał Mariusz Magnuszewski powołał Kompanię Oficerską 1. Grodziskiego Pułku Straży Przybocznej, zwaną umownie Sarmackim Oddziałem Antyterrorystycznym. 29 kwietnia nadano uroczyście sztandar działającemu do dziś 21 Dywizjonowi Myśliwskiemu.

Pod koniec września 2005 roku za oficjalny symulator lotów w Książęcych Siłach Powietrznych uznano YSFLIGHT. Rozważano także wprowadzenie symulatora piechoty dla Książęcych Wojsk Lądowych. Na „giełdzie” znalazły się takie tytuły, jak „America's Army” czy „Wolfenstein: Enemy Territory”. W sierpniu 2007 roku symulatorem dowodzenia dla kadry oficerskiej wojsk lądowych został „People's General”.

8 listopada 2005 roku powołano 150. batalion pancerny, stacjonujący w Teutonii.

W marcu 2006 roku część żołnierzy wyszła z inicjatywą wejścia armii do Syriusza. Po kilku miesiącach KSZ miały już w sarmackim systemie gospodarczym wszystkie swoje bazy, a także większość sprzętu i uzbrojenia. Do obsługi dóbr systemowych powstała Służba Administracyjna KSZ, a także kantyna i ambulatorium.

W połowie kwietnia 2006 roku w kręgach wojskowych zawrzało. Ustawa Konstytucyjna o Mandragoracie Wandystanu, główny dokument regulujący unię sarmacko-wandejską przewidywał istnienie w Sarmacji obok Książęcych Sił Zbrojnych także Sarmackiej Armii Ludowej. SAL w czasie pokoju była niezależna od dowództwa KSZ, podlegała mu jedynie podczas wojny. Mimo niezadowolenia żołnierzy, po referendum, w którym Sarmaci opowiedzieli się za unią, te ustalenia okazały się wiążącymi. Zmieniły je dopiero wydarzenia wandejskiego czerwca, kiedy to Wandystan odłączył się od Sarmacji.

13 maja 2006 roku powstał 42. Pułk Specjalny, którego wieloletnim dowódcą był płk. Krzysztof Macak. Niedługo potem jednostka ta przeszła swój chrzest bojowy. 23 listopada w związku z napiętą sytuacją międzynarodową i aresztem domowym ambasadora Księstwa Sarmacji w Królestwie Scholandii, wicehrabiego Accursiusa, na miejsce w celu zabezpieczenia terenu i ew. ewakuacji personelu ambasady wysłani zostali komandosi płk. Macaka. Żołnierze przebywali w Scholandii około tygodnia i jak się później okazało, ich bezpośrednia interwencja nie okazała się konieczna.

W listopadzie 2006 roku po fali protestów środowisk dyplomatycznych przeciwko unii Księstwa Sarmacji i Królestwa Baridasu, w którym to Sarmacja nieoczekiwanie zajęła baridaskie tereny, sarmackie wojsko przez kilka tygodni patrolowało sporne terytoria.

W czerwcu 2007 roku Książęce Siły Zbrojne brały udział w tłumieniu rozruchów na terenie Morvanu, walcząc w tamtejszych lasach z secesjonistami z Morvan Poblachta Arm. Walczący tam 150. batalion pancerny z pododdziałami 42. PS odniosły zdecydowane zwycięstwo nad rebeliantami. Miało ono znaczenie głównie psychologiczne i propagandowe, gdyż mimo klęski militarnej secesjoniści proklamowali Wolną Republikę Morvan, która do dziś działa w podziemiu.

ppłk Henryk Leszczyński
Markiz Simon Peter Liberi h. Omerta
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi

Zablokowany

Wróć do „Szkolenie Unitarne”